kontrast
A
A
A
PL / EN

sztuka w muzeum

III Konferencja naukowa z cyklu Muzeum - formy i srodki prezentacji

 
Muzeum okręgowe im. leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy
14 - 16 września 2015 r.
logo konferencji

Prelegent

Urszula Bończuk-Dawidziuk

Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego
Urodzona we Wrocławiu, studia ukończone w 2004 roku obroną pracy magisterskiej na temat motywu martwej natury w malarstwie polskim XIX wieku pod kierunkiem prof. dr hab. Zofii Ostrowskiej Kębłowskiej. Studia doktoranckie w latach 2005-2010, praca doktorska pt. „Działalność kulturalna hrabiny Friederike von Reden (1774-1854) z Bukowca” pod kierunkiem prof. dr. hab. Jana Harasimowicza na ukończeniu. Od 2010 roku kuratorka wystaw w Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego. Udział w licznych konferencjach naukowych w kraju (Wrocław, Toruń, Zielona Góra, Kozłówka, Dąbrowa Górnicza) i zagranicą (Marburg, Halle, Düsseldorf, Berlin, Stuttgart, Würzburg, Greifswald, Görlitz). Stypendystka Federalnego Instytutu Badań nad Historią i Kulturą Niemców w Europie Wschodniej w Oldenburgu, Instytutu Herdera w Marburgu i Deutsche Akademische Austauschdienst. Autorka ponad 15 artykułów naukowych i ponad 20 haseł encyklopedycznych.
15
wrzesień 2015
drugi dzień konferencji
11:10 - 11:30
Dziedzictwo rozproszone. Formy i środki prezentacji dawnych kolekcji uniwersyteckich na przykładzie Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego
Ze względu na burzliwą historię, większość dawnych kolekcji uniwersyteckich uległa rozproszeniu po drugiej wojnie światowej. Próbę uchwycenia dziedzictwa Uniwersytetu Wrocławskiego, w tym licznych dzieł sztuki, podjęto w 2010 r. podczas kwerend muzealnych i archiwalnych. Na ich podstawie narodziła się nowa koncepcja Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego, którą zrealizowano w 2011 r. przy okazji jubileuszu 200-lecia utworzenia Państwowego Uniwersytetu we Wrocławiu. U jej podstaw leżała modernizacja istniejących i adaptacja nowych sal ekspozycyjnych Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego znajdujących się w barokowym gmachu głównym Uniwersytetu. Współczesną aranżację zabytkowej tkanki architektonicznej przeprowadzono z myślą o wpisaniu zbiorów Muzeum w nowy scenariusz wystawy stałej, która miała obejmować także prezentację dawnych zbiorów gromadzonych na Uniwersytecie, dziś nieistniejących, zaginionych lub rozproszonych . W referacie zostanie omówiona koncepcja stworzenia nowej formuły wystawienniczej dla tak rozmaitych zbiorów muzealnych jak np. XVIII-wieczne instrumenty astronomiczne i złotnictwo, ceramika pradziejowa czy antyczne elementy architektoniczne. Prezentacja oryginałów została uzupełniona o obiekty muzealne w formie zdigitalizowanej, które na co dzień nie są eksponowane, tj. szklane diapozytywy czy fotografie, a na wystawie dostępne za pomocą urządzeń interaktywnych. Całość dopełnia wątek dawnych kolekcji poruszony przy wsparciu multimedialnego sprzętu ekspozycyjnego.