kontrast
A
A
A
PL / EN

sztuka w muzeum

III Konferencja naukowa z cyklu Muzeum - formy i srodki prezentacji

 
Muzeum okręgowe im. leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy
14 - 16 września 2015 r.
logo konferencji

Prelegent

Michał Rut

Muzeum Okręgowe w Rzeszowie
doktor nauk humanistycznych, na podstawie rozprawy pt. Pałac w Klemensowie. Wiejska rezydencja ordynatów zamojskich, promotor: prof. dr hab. Jerzy Lileyko, na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II zdobył tytuł magistra zarządzania i marketingu 2003 oraz magistra historia sztuki 2001. Od 2008 roku pełni funkcję kierownika Działu Sztuki w Muzeum Okręgowym w Rzeszowie, koordynator Europejskiej Nocy Muzeów w Rzeszowie, animator życia kulturalnego, poprzez prowadzenie Galerii Filharmonii Rzeszowskiej, Galerii WSI-E w Rzeszowie oraz akademickiego klubu studenckiego. Współpracuje z Wyższą Szkołą Inżynieryjno-Ekonomiczną w Rzeszowie, Politechniką Rzeszowską oraz Uniwersytetem Rzeszowskim. W pracy naukowej koncentruje się na społecznych i kulturowych uwarunkowaniach rozwoju budownictwa i infrastruktury, zagadnieniach związanych z rewitalizację terenów zdegradowanych oraz społecznej partycypacji w procesach urbanizacyjnych. W swych pracach mocny akcent kładzie na zachowanie dziedzictwa kulturowego oraz na harmonizowanie inwestycji budowlanych z wymogami życia społecznego i ochrony środowiska.
15
wrzesień 2015
drugi dzień konferencji
10:50 - 11:10
Fasada muzeum – architecture parlante XXI wieku
Tradycyjne muzeum posiada fasadę, która jest reperkusją dawnych założeń co do jego funkcji i społecznej roli. Muzeum jako „świątynia sztuki” posiada fasadę monumentalną naznaczoną antycznymi porządkami architektonicznymi, poprzedzoną wysokimi schodami budującymi dystans do widza. Obecnie, kiedy muzea „otwarły się” na swych „klientów” ich frapująca architektura stała się magnesem przyciągającym widzów, atrakcją turystyczną a w końcu eksponatem samym w sobie. Tym samym fasada muzeum zmieniła swe funkcje przestała być budującą prestiż przesłoną a stała się otwarta bramą dla użytkowników i przemawiać do nich musi w sposób sugestywny. W ślad za tym poszła zmiana aranżacji otoczenia muzeum, które stało się ogrodem, placem zabaw, placem – kawiarnią, przestrzenia handlową – we wszystkich tych okolicznościach fasada muzeum ma swą specyfikę. Tam gdzie muzeum umieszczone jest w ogrodzie a sam budynek przejmuje formę pawilonu przeszklona fasada zaciera granice pomiędzy wnętrzem a otoczeniem, otwierając widoki z ekspozycji na kojącą zieleń i likwidując bariery wejścia do budynku (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Bolzano, Beyeler Foundation Museum w Riehen). Tam gdzie muzeum umieszczone jest w przestrzeni miejskiej fasada ze szkła ukazuje widzów spacerujących po ekspozycji lub muzealną kawiarnię zachęcając do wejścia (Chicago Art Institute, Isabella Stewart Gardner Museum w Bostonie). Fasada zawiera również elementy symboliczne zapowiadające tematykę muzeum (Muzeum Żydowskie w Berlinie, Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie, Knut Hamsun Center Hamarøy). Fasada zawierająca mozaiki, elementy rzeźbiarskie, graffiti stanowi swoista miejską ekspozycję sztuki. Fasada przyszłości ma być zmienną, dynamiczną płaszczyzną - przestrzenią dostosowującą się do potrzeb użytkowników. Będzie także nośnikiem wszechobecnej w naszych czasach informacji. Przeobrazi się w ekran dla grafik, napisów, obrazów, filmów. Zastąpi szyld reklamowy, neon, stanie się monitorem komputerowym, telewizorem, kinem. Tak jak współczesne urządzenia elektroniczne będzie wchodzić w interakcję z użytkownikiem. Zabiegi te rozpowszechnione na budynkach komercyjnych przenikają w sferę publiczną i stanowić mogą dla muzeów nieocenione narzędzie upowszechniania kultury.