kontrast
A
A
A
PL / EN

sztuka w muzeum

III Konferencja naukowa z cyklu Muzeum - formy i srodki prezentacji

 
Muzeum okręgowe im. leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy
14 - 16 września 2015 r.
logo konferencji

Prelegent

Jerzy Holc

Zamek Królewski na Wawelu - Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu
Jestem kierownikiem Pracowni Konserwacji Tkanin Zabytkowych w Zamku Królewskim na Wawelu, od ponad 20 lat. Jest to największa pracownia konserwatorska tego typu w Polsce, opiekująca się ponad ośmiuset obiektami muzealnymi, w tym arrasami królewskimi. Ukończyłem historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz dodatkowo studia podyplomowe związane z konserwacją dzieł sztuki na Wydziale Chemii UJ i na Politechnice Łódzkiej. Od lat prowadzę liczne praktyki w wawelskiej pracowni dla krajowych i zagranicznych uczniów i studentów (m.in. z Ukrainy, Węgier, USA, Turcji). Jestem także autorem artykułów dotyczących konserwacji, w tym obiektów z wawelskiego muzeum ( w Polsce, Ukrainie i w Wielkiej Brytanii). Brałem udział w pracach konserwatorskich dla różnych muzeów krajowych i zagranicznych: np. Tarnów, Gliwice, Lipsk. Współpracuję z muzealnikami i konserwatorami z różnych muzeów krajowych i zagranicznych (miedzy innymi. z Watykanu, Niemiec i z USA). Prowadziłem także zajęcia z zakresu konserwacji na Ukrainie i w Turcji.
14
wrzesień 2015
pierwszy dzień konferencji
16:40 - 17:00
Namioty tureckie na Wawelu – dylematy konserwacji i wyzwania ekspozycyjne
Muzeum zamku wawelskiego posiada duży zbiór tureckich namiotów z XVII i XVIII wieku. W większości są to trofea wojenne, po zwycięstwie Jana III Sobieskiego pod Wiedniem w 1683 roku. W przeszłości, przez kilkanaście lat, ich część pokazywana była na stałej wystawie sztuki Orientu w jednym ze skrzydeł Zamku. Obecnie, dwa z nich to obiekty szczególnie często eksponowane w Polsce i za granicą na różnych wystawach (w USA, Niemczech, Monako, a ostatnio w tureckim Stambule). Większy z nich, zwany "niebieskim", przeszedł w latach 90-tych, gruntowną konserwację - zabezpieczającą i wzmacniającą jego wewnętrzną strukturę. Duży rozmiar tego dwumasztowego, owalnego namiotu (o wysokości 5,5 m. i obwodzie 36 m.) w pełno-przestrzennym ustawieniu, wymagał stworzenia unikalnej konstrukcji nośnej z połączonych zewnętrznych wsporników i metalowych lin przymocowanych do sufitu i ścian. Taka ekspozycja pozwala wejść do jego środka i zobaczyć we wnętrzu dekorację z wielobarwnych aplikacji: z tkanin jedwabnych, bawełnianych i „cekinów” ze złoconej skóry. Dekoracja nawiązuje do wschodniej architektury, ornamentyki i egzotycznej roślinności. Drugi, dużo mniejszy namiot „czerwony”, ma skromniej zdobione wnętrze, urozmaicane okienkami z wszytą siatką. Przeznaczony jest do oglądania z zewnątrz, dzięki odpowiednio ustawionymi ścianami (płotami namiotu). Instalacja całości namiotu jest prostsza, oparta na systemie podwieszanych bloków i lin, a „podpinane” do dachu ściany namiotu, z wszytymi elementami drewnianymi, ułatwiają jego rozstawienie. W niedalekiej przyszłości, kolejne plany - po raz pierwszy wspólnego wystawienia obu namiotów na jednej wystawie - wymuszą zaprojektowanie i stworzenie lepszych konstrukcji dla ich „wybudowania”.