kontrast
A
A
A
PL / EN

sztuka w muzeum

III Konferencja naukowa z cyklu Muzeum - formy i srodki prezentacji

 
Muzeum okręgowe im. leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy
14 - 16 września 2015 r.
logo konferencji

Prelegent

Anna Lebensztejn

Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie – studia doktoranckie
(ur. 1986) Absolwentka historii sztuki i filologii włoskiej w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych UJ oraz prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim, studiowała również na Uniwersytecie „La Sapienza" w Rzymie. Doktorantka w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Kuratorka i edukatorka w Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie, od 2012 roku kuratorka Kolekcji Bunkra. Współpracowała m.in. z kwartalnikiem „Niepełnosprawność i rehabilitacja", czasopismem „Modus", Uniwersytetem Trzeciego Wieku przy UJ, Stowarzyszeniem Fragile oraz Zamkiem Królewskim na Wawelu.
14
wrzesień 2015
pierwszy dzień konferencji
13:20 - 13:40
Zagadnienie dematerializacji w koncepcji rozbudowy Kolekcji Bunkra Sztuki
Performans. Interaktywny mural. Wirtualny diagram. Spektakl audiowizualny. Rzeźba językowa. Storyboard. Instalacja zapachowa. To zaledwie kilka niestandardowych prac, o które w ostatnich kilku latach powiększyła się Kolekcja Bunkra Sztuki. W tym czasie zbiory Galerii uległy znacznemu przeformułowaniu – od prac pozyskiwanych przede wszystkim w wyniku organizacji wystaw, będących ich swoistą dokumentacją, po dzieła przygotowywane przez artystów i artystki z myślą jego historii, przestrzeni i specyfice realizowanych działań. W ostatnich latach Kolekcja Bunkra Sztuki uległa swoiście rozumianej dematerializacji. Kluczowego znaczenia nabrało zwrócenie uwagi na dzieła nie jako na fizycznie istniejące, materialne obiekty, lecz jako na proces budowy sieci relacji rozgrywających się na płaszczyźnie artysta – odbiorca – instytucja. Artyści i artystki poszukując kontaktu z odbiorcą często sięgali po efemeryczne czy performatywne środki, skupiając się na działaniu „tu i teraz”. Niektóre stworzone przez ich dzieła, zależne od działań widzów, nigdy nie przyjmą ostatecznej formy (interaktywny wirtualny diagram Outopos Jakuba Woynarowskiego), inne skierowane są na nader ulotne wrażenia zmysłowe (instalacja zapachowa Justyny Gruszczyk Oddech), niektóre - rozgrywające się w sferze performatywnej – można w pełni poznać jedynie w krótkim momencie ich „dziania się”. Dematerializacja samego dzieła pozwala na przesunięcie akcentów w jego percepcji i skłania do namysłu nad możliwością. W konsekwencji Kolekcja Bunkra stała się równocześnie kolekcją dzieł sztuki, jak i kolekcją doświadczeń.